Now is good

Jak każdy, lubię czasami usiąść z popcornem i obejrzeć dobry film. Jeden z filmów, który zapisał się w mojej pamięci to film Now is good (Niech będzie teraz, 2012r. reżyseria/scenariusz : Ol Parker).

 Tessa jest śmiertelnie chorą na białaczkę siedemnastolatką, postanawia przeżyć szybkie dorastanie w czasie, który jej pozostał. Tworzy listę z rzeczami do zrobienia, na której znajduję się utrata dziewictwa jak i spróbowanie narkotyków i z pomocą przyjaciół wciela ją w życie. Podczas gdy jej rodzina próbuje pogodzić się ze świadomością utraty, Tessa z determinacja odkrywa nieznane życie i doświadczenia. Obejmuje to również miłość, której nie planowała, do nowego sąsiada Adama.[opis dystrybutora]
 trailer 

W rolę Tessy wciela się Dakota Fanning.  Ma 17 lat i ... białaczkę. Decyduje się przerwać leczenie. Tworzy listę z rzeczami, które chce zrobić przed śmiercią : kradzież, sex, tatuaż, narkotyki... W odpowiedniej chwili poznaje sąsiada : Adama, w którym się zakochuje i to z wzajemnością. Adam, mimo wszelkich przeciwności, zostaje przy niej do końca... Film nie kończy się happy-endem. Jest to wzruszający dramat, opowiadający o strasznej chorobie, i o miłości, która dosłownie wydłuża życie. Film polecam wszystkim tym, którzy zastanawiają się nad własnym życiem - są młodzi ludzie, którzy umierają na śmiertelne choroby, i to jest tragedia. Film niesie ze sobą piękne przesłanie - Warto żyć chwilą.

żona psychopaty

Trwa sesja, więc aby oderwać się od sesji, poszłam do biblioteki, by poszukać nowej książki. Zaciekawiła mnie jedna pozycja : " Żona psychopaty" Teresy Opoki.

[opis dystrybutora]
Kiedy mężczyzna z czułego amanta zmienia się nagle w potwora, kobieta najpierw szuka przyczyn, później próbuje ratować siebie i związek, ale na końcu musi podjąć decyzję.

Majka – młoda, radosna dziewczyna, na początku studiów poznaje Edwarda – mężczyznę, który na każdym kroku okazuje jej swą miłość i uwielbienie. Wkrótce biorą ślub – i nagle wszystko się zmienia.
Mąż pokazuje swe prawdziwe oblicze – okrutnego i bezwzględnego psychopaty. Zazdrosnego w nieracjonalny sposób człowieka, który traktuje żonę jak swoją własność. Dla otoczenia Edward jest czarującym kochanym mężem; gdy zostają sami, zmienia się w wyrafinowanego sadystę. Po trzynastu latach męczarni Majka decyduje się odmienić swój los – walczyć o własną godność, spokój dzieci, prawo do szczęśliwego życia. Szybko się jednak przekonuje, jak trudna to będzie walka.

Przekonała się, że można sobie dawkować nie tylko rzeczy materialne. Znalazła w mózgu skrytkę, gdzie dobrze się przechowywały pozytywne emocje przywiezione z pleneru, i korzystała z nich oszczędnie, nawet gdy mąż przez kilka dni był „zwyczajnym”, „spokojnym” człowiekiem, ponieważ czuła nieustannie w każdej minucie, a nawet podczas snu ten sam lepki lęk.[1]

---

[1] Str. 181, Żona psychopaty, Teresa Ewa Opoka, Prószyński Media, Warszawa 2013

Książka okazała się wciągająca. Opowiada o walce, najpierw młodej dziewczyny- Majki , która poznaje uroczego Edwarda.. Edward wydaje się być idealnym kandydatem na męża, więc zakochani biorą ślub. Edward otrzymuje mieszkanie, przypominające klitkę-bez łazienki i osobnych pokojów. Stopniowo Edward zaczyna się zmieniać - z czułego męża w potwora. Przyjaciele niczego nie zauważają, gdyż Edward trzyma pozory - gdy Majka widzi się z przyjaciółkami udaje idealnego mężczyznę, podaje im herbatę i ciastka, wychodzi na spacer z dziećmi, by zostawić przyjaciółki same. Jednak, gdy wszyscy wychodzą, Edward zaczyna tyranizować młodą, przerażoną dziewczynę. Lista upodleń, które Edward  zafundował swojej żonie przez 13 lat życia była ogromna. . Nigdy nie była pewna co przyniesie kolejny dzień, czy Edward będzie w dobrym humorze, czy obrzuci ją ogromną porcją wyzwisk, wypowiadanych monotonnym, niemal uprzejmym tonem. A może zamknie ją na cały dzień i zabierze dzieci na wycieczkę? Albo zatrzyma się na chwilę w lesie, Majka wysiądzie, a on odjedzie, najpierw zabawiwszy się w uciekanie przed goniącą auto żoną? Takich sytuacji kobieta przeżyła nieskończenie wiele. Wreszcie, po trzynastu latach postanowiła wystąpić o rozwód. Ale to był dopiero początek walki o wolność... Rozwód otrzymać było trudno - nie było żadnych dowodów, obdukcji, zeznań przyjaciół. Tylko Majka znała prawdę, a po wielu odroczeniach sprawy, przez jedną malutką kartkę napisaną przez Majkę, psycholog podjął decyzję - Edward jest psychopatą.

Kim jest psychopata? 

Kryteria diagnostyczne ICD-10

1. nieliczenie się z uczuciami innych
2. lekceważenie norm
3. niemożność utrzymania związków
4. niska tolerancja frustracji i próg wyzwalania agresji
5. niezdolność przeżywania poczucia winy i uczenia się (kary)
6. skłonność do obwiniania innych

Majka po wielu latach po rozwodzie, po znalezieniu sobie nowej miłości-kochającego Andrzeja, nadal nie potrafi zapomnieć o Edwardzie, nie potrafi wybaczyć wieloletniej krzywdy...

Szczerze zachęcam do przeczytania. Wzruszająca i drastyczna książka, która potrafi ukazać, jak wiele może si8ę kryć pod pozorem normalności.

seria "Pokrzywdzeni"

Ostatnio buszując po bibliotece, trafiłam na kilka książek z serii 'Pokrzywdzeni". Po opisach domyśliłam się, że jest to raczej trudna literatura. 3 książki, które mną najbardziej wstrząsnęły to "Mamusiu, Tatusiu za co mnie tak nienawidzicie", "Tylko nie mów mamie" i "Nikt nie przyjdzie".

"Casey Watson jak Cathy Glass opisuje najtragiczniejsze dzieciństwa swoich podopiecznych."

Pierwsza książka opowiada o  Spencerze, który ma ma osiem lat i… sam zgłasza się do opieki społecznej. Prosi, żeby umieszczono go w rodzinie zastępczej. A jego rodzice przyjmują to z ulgą.
 Twierdzą, że Spencer jest od urodzenia zły. Lecz Casey Watson wie, że dzieci nigdy nie rodzą się złe. A jeśli stają się złe, to dlatego że są bardzo krzywdzone…
Casey i jej pełna poświęcenia rodzina przeżyli już niejedne traumatyczne, a nawet tragiczne chwile ze swoimi kolejnymi podopiecznymi. Tym razem jednak dla opieka nad chłopcem wydaje się niemożliwa. Spencer ucieka z domu, kradnie, znęca się nad słabszymi. Inne dzieci się go boją, sąsiedzi żądają, żeby Watsonowie się wyprowadzili. Rodzice nie chcą, żeby syn do nich wrócił. Psycholog ocenia, że chłopiec nie ma szans na poprawę, diagnozuje go jako "socjopatę". Opieka społeczna zamierza umieścić go w poprawczaku. Ale Casey nigdy się nie poddaje. I nie wierzy, że Spencer naprawdę jest tak zły. Chce poznać tajemnicę chłopca, który sprawia tyle bólu i niszczy wszystko wokół siebie. I który tak tęskni za miłością...
Książka jest interesująca, wciągająca. Opisy czynów popełnianych przez ośmioletniego chłopca wydają się niemożliwe, zbyt drastyczne. Spencer jest buntownikiem, klnie, wyzywa, bije, kradnie, notorycznie ucieka. Nie boi się niczego.  Casey, jego opiekunka, odkrywa prawdę, której nikt by się nie spodziewał.

"Prawdziwa historia najboleśniejszej zdrady - zdrady matki"

"Miłość mamy dawała mi poczucie bezpieczeństwa.
Byłam pewna, że każe mu przestać.
Ale nie kazała."

Matka i córka. Nie widziały się od lat. Teraz Toni czuwa przy umierającej matce i czeka na prośbę o przebaczenie...
Patrzy na matkę i widzi siebie – małą, śliczną Antoinette, dziewczynkę, którą była. I o której wspomnienie musiała ukryć głęboko w niepamięci. Żeby móc dalej żyć.
 Pierwsze lata życia Antoinette to idylla, u boku dystyngowanej matki i kochającej babci. Ale wszystko się zmienia, kiedy tata wraca z wojska. A po przeprowadzce do Irlandii, do rodzinnej wsi ojca, zaczyna się koszmar. Toni ma sześć lat, gdy po raz pierwszy tatuś całuje ją… nie tak jak ojciec całuje córkę. „Tylko nie mów mamie - ostrzega - bo przestanie cię kochać.” Jednak Toni mówi mamie. A matka nie chce nawet o tym słyszeć... Od tej chwili Toni ma z tatusiem wspólną „tajemnicę” - przez osiem lat. Molestowanie, gwałty, ciąża, próba samobójcza – to wszystko dzieje się na oczach matki, ślepej i głuchej na krzywdę własnego dziecka. A kiedy wreszcie prawda wychodzi na jaw, Antoinette zostaje osądzona i odrzucona przez otoczenie, wtrącona w otchłań depresji i autodestrukcji, i znów musi polegać tylko na sobie i w sobie znaleźć nadzieję siłę na zbudowanie szczęśliwego życia.
 Tylko nie mów mamie, jej prawdziwa historia dzieciństwa, przebaczenia sobie samej i triumfu nad przeszłością, to napisana pięknym językiem, przejmująca i wzruszająca opowieść. Nic więc dziwnego, że została wydana w 12 krajach. W Wielkiej Brytanii zajmowała 1. miejsce na listach bestsellerów i przez wiele tygodni pozostawała w pierwszej dziesiątce.
Swoje dalsze losy Toni Maguire opisała w książce Kiedy tata wraca do domu.
Dziś wykorzystuje swoje tragiczne doświadczenia i swój wyjątkowy talent literacki, spisując traumatyczne wspomnienia innych molestowanych przez rodziców i opiekunów, by mogli się z nimi uporać.

 "Przerażająca historia braci okrutnie maltretowanych i molestowanych w domu dziecka"

"Zaalarmował ich hałas.

 Wybiegli z pokoju i zobaczyli tatę

 Zwisał na sznurze nad schodami…"

Robbie ma pięć lat, kiedy jego ojciec po samobójczej próbie trafia do szpitala psychiatrycznego. Matka, już wcześniej zajęta wyłącznie kolejnymi kochankami, teraz znika na dobre. Starszy brat Robbiego zostaje umieszczony w domu dziecka Haut de la Garenne, a Robbie i jego trzyletni braciszek - w Sacre Coeur, sierocińcu prowadzonym przez siostry zakonne.
Ogromny, ponury gmach przeraża chłopców od pierwszej chwili. Ale gorsze jest to, co dzieje się za jego murami. Bicie, chłostanie pejczem, ciemny kurnik, w którym za karę zamyka się dzieci jak w karcerze. Okrucieństwo zakonnic jest niewyobrażalne. Uderzony w głowę brat Robbiego doznaje nieodwracalnego urazu mózgu…Kiedy Robbie zostaje przeniesiony do Haut de la Garenne, myśli, że to koniec horroru. Tu są książki, telewizor, ogród… i pokoje kar, gdzie wychowawcy znęcają się nad chłopcami. I jeszcze bardziej koszmarne miejsca...  Robbie spędził w sierocińcach dziesięć lat. I przez dziesięć la nikt nie przyszedł bezbronnym dzieciom z pomocą. Prawda o tym, co działo się za murami domów dziecka na wyspie Jersey, wyszła na jaw, dopiero kiedy Robbie był już dorosły. Skandal poruszył opinię publiczną, ale nie zwrócił dzieciństwa tym, którzy stracili je bezpowrotnie. Ludziom takim jak Robbie Garner.

Jego wstrząsające wspomnienia spisała Toni Maguire - ofiara molestowania w dzieciństwie i autorka bestsellerowych autobiografii Tylko nie mów mamie i Kiedy tata powraca. Po sukcesie swoich książek dostawała tysiące listów od ludzi krzywdzonych w dzieciństwie. Postanowiła wykorzystać swoje tragiczne doświadczenia i swój wyjątkowy talent literacki, spisując traumatyczne wspomnienia innych w bestsellerowych biografiach.

books.

W wolnych chwilach lubię usiąść wygodnie z książką i herbatą i odpocząć od zgiełku i codziennego życia. Jestem wielką fanką twórczości Nicholasa Sparks'a. Książki, które szczególnie polecam osobom, które lubią historie romantycznej miłosci z małym dreszczykiem i elementem zaskoczenia, i nie zawsze kończące się happy-endem to m.in : "Pamiętnik" , "Ostatnia piosenka", "Ślub", "Jesienna miłość", "Anioł Stróż" , "I wciąż ją kocham" , "Szczęściarz", "Bezpieczna przystań" . Ostatnio przeczytałam "Na zakręcie" i jestem zachwycona tajemniczą historią szeryfa małego miasteczka, który zmaga się ze stratą swojej ukochanej żony, jednocześnie próbując dociec, kto ją zabił. Zakochując się w nauczycielce swojego syna, sam nie wiedział jakie będą tego konsekwencje... Wspaniała książka i wspaniałe zakończenie. Warto także dodać, że niektóre książki tego autora zostały zekranizowane, z udziałem wielu gwiazd, takich jak Kevin Costner, Mandy Moore, Ryan Gosling, Rachel McAdams, Miley Cyrus, Amanda Seyfriend, Channing Tatum bądź Zac Efron.

number one

Hej ;)
Nazywam się Paulina, i to będzie moje e-portfolio. Jestem studentką I roku pedagogiki specjalnej na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Wybrałam pedagogikę specjalną, gdyż interesuje mnie praca z trudną młodzieżą i chcę się dalej rozwijać w tym kierunku.

Na tym E-portfolio zamierzam zostawić cząstkę siebie. Opiszę swoje zainteresowania, głownie książki, które uwielbiam czytać. Zapraszam do czytania :)